Eén jaar.

Eén jaar.

trnd_marketing_participatif_degustation_pizza_supermarche1Eind oktober 2013 zei ik vaarwel aan mijn nine-to-five voor een, schraapt keel, schrijverscarrière. Intussen is 2014 bijna heen. Tijd om even terug te blikken. Would I do it again? is de vraag. Fuckin A. Het was een jaar om nooit te vergeten. De vrijheid om je dag zelf in te delen. Je eigen budget beheren. Vooral dat laatste dient dan als lakmoes proef. Doe ik het goed?

Neen, van dat schrijven leef ik niet. Of wat had je gedacht? 1, 2, 3, lift off. Zoiets? Een mens mag dromen. Eerste en enige bullet van de job omschrijving.

Intussen schrabbel ik wat bij als freelancer: wat je ook zoekt, ik ben het. Vertaler, trainer, evaluator, dompteur. Name it.

Dat tweede boek (het eerste met zo’n echte uitgever) doet het intussen minder goed. “Ik heb precies nog nooit van u gehoord,” zei zo iemand op de Boekenbeurs. “Ja, dat kan wel,” zei ik. En: “hier, een flyertje!” Dat heb ik ook al op straat gedaan. Zo met papiertjes en een stapeltje Kansmachines ernaast. Je moet er natuurlijk iets voor over hebben. Net zoals die mevrouw met stukjes salami op tandenstokers in de Carrefour. “Proeven?” Daar heb je ballen voor nodig. (daar staan bedoel ik)

Inmiddels kan ik nauwelijks geloven dat het bijna 2015 is. Dat gaat reuze meevallen. Heb ik van horen zeggen. Dan komt er ook een nieuw boek. Eentje dat potten gaat breken. En scherven, dat weet het kleinste kind, brengen geluk. Zou ik het allemaal nog eens doen?

You bet!

Advertisements

Leave a comment

Filed under culture, Schrijven

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s